بعضی وقتا که خیلی حالم گرفته میشه و حسابی قاطی می کنم فکر میکنم که چیکار کنم که از دست خودم خلاص بشم بعضی ها فکر میکنن که خودکشی بهترین راه,اما بعد از اینکه کمی آروم می شم به خودم می گم:اگه یه شمعو توی یه اتاق تاریک بذارم نور شمعه آروم آروم زوایا و وسایل اتاق رو روشن می کنه,در و دیوار و وسایل اتاق نور شمعو برمی گردونن و منعکس می کنن. بعد با خودم فکر میکنم پس من چی؟ نور زندگی من کو؟ولی نه چرا!چرا! وجود داره!من نور به این بزرگیو چطور فراموش کردم؟! نور خدا رو.مگه من چی از در و دیوار و وسایل توی اون اتاق تاریک کم دارم که نتونم نور خدارو منعکس کنم و برگردونم. من باید قوی تر از این باشم که با یه شکست در زندگی بخوام خودکشی کنم.